Forum www.polana.fora.pl Strona G堯wna   www.polana.fora.pl
Forum dyskusyjne 砰cie po 篡ciu, Kontakt ze Zmar造mi, Odzyskiwanie Dusz, Oczyszczanie Energii, Egzorcyzmy, 安iadome 好ienie, Oobe, Radykalne Wybaczanie, Rozw鎩 Duchowy
 


Forum www.polana.fora.pl Strona G堯wna -> Gdybanie :); systemy filozoficzne. -> Patologiczna mi這嗆 - Czy mamy obowi您ek kochania?
Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu Zobacz poprzedni temat :: Zobacz nast瘼ny temat 
  Post Patologiczna mi這嗆 - Czy mamy obowi您ek kochania? - Wys豉ny: Pon 22:19, 17 Lut 2014  
Go嗆









"Cho o mi這軼i napisano miliony ksi捫ek i wierszy, nakr璚ono wiele tysi璚y film闚 i nagrano zapewne tyle samo, b康 wi璚ej piosenek, definicj tego pragnienia mo積a zawrze w jednym zdaniu: „g喚bokie uczucie do drugiej osoby, kt鏎emu zwykle towarzyszy po膨danie” (s這wnik PWN). Do mi這軼i d捫y ka盥y cz這wiek, ka盥y jej poszukuje, ka盥y jej pragnie, lecz nie ka盥y otrzymuje jej wystarczaj帷o du穎, aby m鏂 zdrowo rozwija si i 篡 w spo貫cze雟twie. Wiele m闚i si o mi這waniu bli幡iego i obowi您ku ka盥ego do przebaczania r騜nych krzywd. Te dwa uczucia – mi這嗆 i przebaczenie – s tak naprawd nierozerwalne, gdy jedno nie mo瞠 funkcjonowa bez drugiego. Ka盥y wie, 瞠 wybaczenie jest bardzo trudne i ci篹ko osi庵alne, cho noszenie w sobie urazy obci捫a nasze 篡cie baga瞠m b鏊u i goryczy, pozbawia rado軼i i negatywnie wp造wa na nasze zdrowie. Brazylijski lekarz-spirytysta Andrei Moreira w ksi捫ce p.t.: Leczenie i samouzdrawianie w bardzo prosty i przejrzysty spos鏏 wyk豉da wp造w emocji na r騜nego rodzaju procesy chorobotw鏎cze i zbawienn si喚 mi這軼i w przywracaniu zdrowia fizycznego. Autor stwierdza, 瞠 medycyna powinna skupi si na leczeniu ducha zanim zajmie si cia貫m pacjenta. Ka盥y, kto cho raz w 篡ciu przebywa w szpitalu zdaje sobie spraw, 瞠 odzyskiwanie si w przyjemnym otoczeniu i w mi貫j atmosferze (najlepiej w鈔鏚 郵icznych piel璕niarek i przystojnych lekarzy) jest szybsze, ni gdyby鄉y zostali pozostawieni sami sobie w ciemnej izolatce. Wszystko, co spotyka pacjenta, lecz nie ma bezpo鈔edniego wp造wu na jego kuracj farmakologiczn mo積a w bardzo uproszczony i przyziemny spos鏏 por闚na do leczenia duszy. Andrei Moreira nie ogranicza si jednak do tak powierzchownej analizy. Wed逝g niego uzdrowienie jest r闚noznaczne z wewn皻rzn, duchow przemian, kt鏎a oddzia逝je na biologiczne cia這 „od 鈔odka”. Wed逝g filozofii spirytystycznej duch jest no郾ikiem wszelkiej informacji o cz這wieku, ma „zakodowane” r騜ne choroby cia豉, kt鏎e wynikaj z prawa karmy. Wraz z rozwojem moralnym, z wcielenia na wcielenie duch oczyszcza si, pozostawiaj帷 za sob wszystko to, co mog這by powodowa niedoskona這軼i w jego fizycznym ciele. Wybaczenie i tym samym zaprzestanie dr璚zenia samego siebie b喚dami innych ludzi jest jednym ze 鈔odk闚 leczniczych. Czym jednak jest wybaczenie? Wed逝g mnie wybaczenie jest r闚noznaczne z „nieodczuwaniem 瘸lu”, cho niekt鏎zy m闚i tak瞠 o „akceptacji” – akceptacji 鈍iata i 篡ciowych pr鏏 takich jakie nam si przytrafiaj, o akceptacji u這mno軼i bli幡ich oraz ich zrozumieniu.

Idea wybaczenia jest pi瘯na, wznios豉, idealna, lecz dla wielu wci捫 abstrakcyjna. Dyskutuje si o niej, ale codzienno嗆 i ludzkie s豉bo軼i na og馧 okazuj si bardziej bezwzgl璠ne. Nawet je郵i wielu chcia這by wybaczy, nie wiedz jak to uczyni. Nie narodzi豉 si jeszcze tak m康ra g這wa, kt鏎a da豉by konkretne wskaz闚ki, jak wybacza. Nad tym zagadnieniem pochyli豉 si Alice Miller w ksi捫ce Bunt cia豉. Urodzona w Polsce w 1923 roku psycholog by豉 specjalistk od tematyki dzieci璚ej i tak samo, jak spirytysta Anderi Moreira zainteresowa豉 si wp造wem stanu emocjonalnego i psychicznego cz這wieka na jego cia這 i rozw鎩 chor鏏, kt鏎e w efekcie nierzadko doprowadza造 do przedwczesnej 鄉ierci pacjent闚. Okazuje si, 瞠 wrogiem cz這wieka s nie tylko g喚boko przez niego ukrywane niedoskona這軼i ducha, ale i normy spo貫czne, kt鏎ym wszyscy w jakim stopniu podporz康kowujemy si, a kt鏎e maj swoje korzenie we wczesnych latach 篡cia. Alice Miller w Buncie cia豉 poruszy豉 temat relacji pomi璠zy dzie熤i i rodzicami:

„Na podstawie do鈍iadcze zebranych przeze mnie w trakcie psychoterapii – zar闚no mojej w豉snej, jak i wielu innych ludzi – stwierdzi豉m, 瞠 osoby maltretowane w dzieci雟twie s w stanie zado嗆uczyni czwartemu przykazaniu jedynie dzi瘯i ca趾owitemu wyparciu i odszczepieniu swych autentycznych emocji. Nie mog kocha i szanowa rodzic闚, bo ci庵le jeszcze si ich pod鈍iadomie boj. Nawet je郵i bardzo by tego chcieli, nie s w stanie nawi您a z nimi swobodnych, opartych na zaufaniu relacji. Zazwyczaj 陰czy ich z rodzicami chorobliwa wi篥, po陰czenie strachu i poczucia obowi您ku, kt鏎a w 瘸dnym wypadku nie jest mi這軼i, lecz tylko jej atrap”.

Autorka zwr鏂i豉 uwag, jak wiele os鏏 stara si sprosta wymaganiom spo貫cznym oraz w豉snemu wychowaniu, kt鏎e nakazuje kocha swoich rodzic闚 i odczuwa 瘸l w momencie ich 鄉ierci. Podobnie matka, kt鏎a przyzna豉by si do tego, 瞠 nie kocha swojego potomstwa tak瞠 mog豉by zosta uznana za niemoraln. 砰cie w k豉mstwie i atrapie mi這軼i rodzicielskiej najcz窷ciej doprowadza do katastrof, mimo, i przyznanie si do autentycznych uczu mog這by – wed逝g psycholog – pom鏂 w zbudowaniu autentycznych relacji z dzie熤i. Niemo積o嗆, nieumiej皻no嗆 obdarowania swoich dzieci autentyczn mi這軼i na ca貫 篡cie pozostawia w nich mocno odbite pi皻no, charakteryzuj帷e si emocjonaln pustk i nieustaj帷 t瘰knot za uczuciem, kt鏎ego si nie zazna這. Wraz z wiekiem cz這wiekowi coraz trudniej jest zazna mi這軼i innych, co przenosi si na relacje z otoczeniem. W Buncie cia豉 czytamy:

„W przesz這軼i nakaz bezwzgl璠nego kochania i szanowania rodzic闚 stanowi m鏬 pewn form zabezpieczenia ich losu na staro嗆 i z tego punktu widzenia m鏬 by wtedy konieczny. Dzisiaj ju takiej potrzeby nie ma. Dlaczego wi璚 ci庵le ma on tak wielki wp造w na ludzi? Zawiera bowiem w sobie pewn gro嬌 czy nawet pr鏏 szanta簑 – je瞠li chcesz d逝go 篡, musisz szanowa swoich rodzic闚, nawet je瞠li oni na to nie zas逝guj, bo inaczej przedwcze郾ie umrzesz.

Wi瘯szo嗆 ludzi zachowuje to przykazanie, chocia wywo逝je ono w nich zam皻 i l瘯. My郵, 瞠 nale篡 wreszcie potraktowa powa積ie do鈍iadczenia urazowe z okresu wczesnego dzieci雟twa i ich wp造w na 篡cie cz這wieka, a co za tym idzie uwolni si spod jego w豉dzy. Nie oznacza to jednak w 瘸dnym razie, 瞠 mamy potraktowa naszych rodzic闚 z takim samym okrucie雟twem, z jakim oni nas traktowali. Chodzi o to, aby鄉y potrafili zobaczy, jacy oni byli naprawd, jak obchodzili si z nami, gdy byli鄉y ma造mi dzie熤i, po to, aby鄉y potrafili uwolni nas samych i nasze dzieci od przymusu powtarzania tego samego wzorca zachowa. Musimy rozsta si z uwewn皻rznionymi rodzicami, kt鏎zy w dalszym ci庵u oddzia逝j na nas destrukcyjnie, bo tylko w ten spos鏏 osi庵niemy stan zgody na nasze 篡cie i nauczymy si szanowa siebie samych.”

W procesie samouzdrowienia wa積e jest – co podkre郵a Alice Miller – aby „pacjent” znalaz sobie partnera (naturalnego terapeut – przyjaciela, przyjaci馧k), kt鏎y b璠zie w stanie zaakceptowa go takim, jakim jest, wyka瞠 jego zalety i pomo瞠 mu pokocha w sobie tamto ma貫 dziecko, kt鏎e nie zazna這 mi這軼i od swoich rodzic闚. W niniejszych rozwa瘸niach „brak mi這軼i” odpowiada tak瞠 poj璚iu „brutalnego wychowania”, kt鏎e w XXI wieku nadal jest wszechobecne w pedagogice. Stany patologiczne ujawniaj si szczeg鏊nie w tzw. „normalnych rodzinach”, gdzie z這嗆 i bezsilno嗆 doros造ch, brak zrozumienia dla potrzeb dzieci oraz nadmierne uginanie si opiekun闚 pod „presj” norm spo貫cznych przyczyniaj si do nadu篡wania perswazji fizycznej:

„Wychowanie” oparte na przemocy jest dla mnie r闚noznaczne ze zn璚aniem si, poniewa nie tylko odmawia ono dziecku prawa do godno軼i i szacunku, nale積ych mu jako istocie ludzkiej, ale stanowi swego rodzaju system totalitarny, uniemo磧iwiaj帷y 鈍iadome prze篡cie do鈍iadczanych krzywd i upokorze, nie wspominaj帷 ju o mo磧iwo軼i obrony. Cz這wiek doros造 powiela potem ten wzorzec wychowania w odniesieniu do w豉snych dzieci, do partner闚, w miejscu pracy, w polityce; zawsze wtedy, gdy pr鏏uje on z pozycji si造 broni si przed l瘯iem tkwi帷ego w nim zdezorientowanego dziecka. St康 bior si dyktatorzy i ludob鎩cy, staraj帷y si przy u篡ciu si造 wymusi szacunek, kt鏎ego odm闚iono im w dzieci雟twie.”

W swojej ksi捫ce Alice Miller podaje wiele przyk豉d闚 r騜nych osobisto軼i ze 鈍iata polityki i kultury, kt鏎e w wyniku ukrywanych w sobie uczu, w wyniku t逝mienia negatywnych emocji pod p豉szczykiem fa連zywej mi這軼i do rodzic闚 zako鎍zyli sw鎩 篡wot po przebyciu rozmaitych d逝goletnich chor鏏. Zbie積o嗆 z ideologi przedstawion przez spirytyst Andreia Moreir w Leczeniu i samouzdrawianiu jest uderzaj帷a. W Buncie cia豉 autorka napisa豉:

„畝den z pisarzy, o kt鏎ych m闚i, by mo瞠 z wyj徠kiem Kafki, nie zdawa sobie sprawy, jak bardzo by w dzieci雟twie krzywdzony przez rodzic闚 i „nie mia im niczego za z貫”, przynajmniej 鈍iadomie. Wszyscy oni idealizowali swych rodzic闚, nie mogli wi璚 skonfrontowa ich ze swoj prawd, poniewa wyparli j ze 鈍iadomo軼i i nie uda這 im si jej pozna nawet jako ludziom doros造m.

Ta nie鈍iadomo嗆 stanowi w豉郾ie tragiczny rys ich najcz窷ciej kr鏒kiego 篡cia. Moralno嗆 stan窸a na przeszkodzie poznaniu rzeczywisto軼i, uniemo磧iwi豉 tym zdolnym ponad miar ludziom poznanie prawdy ich cia豉. Mimo 瞠 byli or璠ownikami wolno軼i (Schiller), pr鏏owali prze豉mywa tabu obyczajowe (Rimbaud i Mishima) lub kanony literackie i estetyczne (Joyce), obowi您uj帷e w ich czasach, nie umieli dostrzec, jakie wi瞛y narzucili im ich rodzice. Tak瞠 Marcel Proust, kt鏎y potrafi na wskro przejrze bur簑azj, nie umia dostrzec, jak bardzo cierpia z powodu swej matki, tak silnie zwi您anej ze swoj klas. […] Kiedy zacz窸am jednak czyta biografie pisarzy stwierdzi豉m, 瞠 zawieraj one bardzo wiele szczeg馧闚 na temat ich 篡cia, ale nie ma w nich s這wa o tym, jak radzili sobie z traumatycznymi prze篡ciami z dzieci雟twa i jakie pi皻no wycisn窸y one na ich 篡ciu. Tak瞠 podczas rozm闚 z badaczami literatury stwierdzi豉m, 瞠 s oni w najlepszym wypadku jedynie w bardzo niewielkim stopniu zainteresowani tym problemem. Wi瘯szo嗆 z nich reagowa豉 na moje pytania za瞠nowaniem, jakby dotyczy造 one czego nieprzyzwoitego czy wr璚z obscenicznego, i unika豉 dalszej rozmowy.”

Nasza moralno嗆 nie pozwala nam – spo貫cze雟twu – otwarcie krytykowa rodzic闚 za b喚dy, kt鏎ych dopu軼ili si w trakcie procesu wychowania, t逝macz帷 je dobrymi intencjami. Nawet znakomite brazylijskie medium Divaldo Franco, kt鏎y charakteryzuje si bardzo otwartym umys貫m, podczas spotkania w Warszawie w maju 2013 roku, parafrazuj帷 s這wa Buddy powiedzia, 瞠 „matk nale篡 kocha, poniewa mog豉 dokona aborcji, a tego nie uczyni豉 i tym samym zas逝guje na nasz czu這嗆, bo 瘸dna matka nie jest z豉.” Z kontekstu wypowiedzi wynika這 jednak, 瞠 medium odnosi si tu raczej do rodzicielskich b喚d闚 edukacyjnych, a nie ca趾owitego braku mi這軼i do dziecka. Z drugiej strony, czy fakt niedokonania aborcji mo瞠 by wystarczaj帷ym powodem do pokochania kobiety, kt鏎a emocjonalnie jest obca dorastaj帷emu cz這wiekowi? Osobi軼ie nie potrafi si z tym zgodzi, cho idea貫m jest kocha ka盥ego. Czy syn bity przez ojca ma obowi您ek obdarowa go mi這軼i? Czy to samo dziecko mia這by obowi您ek pokochania obcego m篹czyzny, kt鏎y traktowa豚y go w taki sam brutalny spos鏏? Czy wi瞛y krwi s wystarczaj帷o silnym powodem, aby mog造 obdarzy si mi這軼i istoty, kt鏎e w 瘸den duchowy spos鏏 nie s ze sob zwi您ane? Jak odnosi si czwarte przykazanie: „Czcij ojca swego i matk swoj” do szacunku, kt鏎y nale篡 si dziecku, jako istocie ludzkiej? Czy prawo Bo瞠 wy這穎ne przez Moj瞠sza funkcjonuje tylko w jednym kierunku? Czy moralne jest wymaganie od dziecka, a p騧niej od doros貫go cz這wieka, pokochania os鏏, kt鏎e uczyni造 piek這 z jego 篡cia? W tej analizie wa積 rol odgrywa szczero嗆 przed samym sob i odrzucenie norm spo貫cznych, wytyczaj帷ych dosy sztywne ramy tego, co przyzwoite, dozwolone, naganne, czy niemoralne. Spiryty軼i tak瞠 nie s wolni od pu豉pek powsta造ch przez wp造w kultury. Osoba analizuj帷a swoj przesz這嗆 musi by gotowa do wypowiedzenia s堯w zrywaj帷ych kajdany fa連zywego przywi您ania: „Nie kocham swoich rodzic闚!”. Polska psycholog napisa豉:

„安iadomo嗆, 瞠 nie jestem w stanie manipulowa moimi emocjami, 瞠 nie mog udawa ani przed sob, ani przed innymi, sprawi豉 mi du膨 ulg, przynios豉 poczucie wyzwolenia. Dopiero wtedy zobaczy豉m, ilu ludzi niemal zam璚za si na 鄉ier – tak jak ja to robi豉m wcze郾iej – pr鏏uj帷 zado嗆uczyni nakazowi kochania i szanowania swoich rodzic闚 i nie widzi, jak cen ka膨 p豉ci za to swojemu cia逝 lub swoim dzieciom. Je瞠li odbywa si to kosztem dzieci, mo積a 篡 nawet sto lat, nie poznawszy prawdy o tym, 瞠 oszukujemy samych siebie, bo cia這 nam tego nie powie”.

Filozofia duch闚 nie nakazuje obdarowywania wrog闚 tak sam mi這軼i, jak bliskich i przyjaci馧, gdy w tym przypadku mi這wanie bli幡iego odnosi si raczej do samego wybaczenia krzywdy. Ale znowu pojawia si pytanie: czym jest wybaczenie i kto jest w stanie wybaczy? Wygl康a na to, 瞠 do wybaczenia trzeba dojrze, tak samo, jak do mi這軼i. Duchy, kt鏎e w wyniku reinkarnacji nie osi庵n窸y odpowiedniego stadium rozwoju nie potrafi zrozumie i zaakceptowa procesu odpuszczenia winy. Dopiero doros造 cz這wiek – dawniej skrzywdzone dziecko – kt鏎y nauczy si szczerze okre郵a uczucia, jakimi darzy swoich ciemi篹c闚 sprzed lat, jest w stanie wyrwa si spod destrukcyjnego wp造wu fa連zywej moralno軼i nakazuj帷ej utrzymywanie sztucznych relacji z rodzicami wbrew w豉snej woli. Takie wyzwolenie przynosi ulg i tym samym popraw samopoczucia. Ze spirytystycznego punktu widzenia wydaje si oczywiste, 瞠 w rodzinie patologicznej wa積 rol odgrywaj obci捫enia karmiczne, relacje pomi璠zy duchami mog帷e mie pocz徠ki wiele wciele wstecz, kt鏎e wymagaj uzdrowienia. Duchy szkodz帷e sobie nawzajem w jednym wcieleniu mog by skazane na siebie podczas nast瘼nej inkarnacji, aby pr鏏owa naprawi wyrz康zone z這. Niestety zbyt cz瘰to powracaj帷ym na ziemi duszom brakuje wewn皻rznej si造, aby prze豉ma ch耩 kontynuowania udr瘯i. W dalszej perspektywie ucieczka przed znienawidzonymi cz這nkami rodziny wydaje si nie mie sensu, gdy zaci庵ni皻e d逝gi zawsze trzeba sp豉ci (w pewnym sensie brak wybaczenia tak瞠 si do nich zalicza). Chwilowe wyrwanie si spod karmicznego obci捫enia pozwala jednak uspokoi si i nabra odpowiedniego dystansu do traumatycznych prze篡 z dzieci雟twa, je郵i tylko wykazuje si wystarczaj帷o du穎 ch璚i do pozytywnego rozwi您ania dylematu. W闚czas jest to swoistego rodzaju „pod豉dowanie duchowych baterii”. Divaldo Franco jest zdania, 瞠 w takich przypadkach nie nale篡 si spieszy:

„Je郵i nie da si osi庵n望 mi這軼i w takiej rodzinie, chodzi tu o wrog闚 z poprzedniego wcielenia, a nasze stanowisko powinno polega na szacunku - nie mie w sobie 瘸lu. Trzeba pozostawi to do rozwi您ania w przysz這軼i. W kolejnym wcieleniu mo瞠my spotka si z nimi znowu, jako dzieci, albo wnukowie. Spo貫cze雟two ma obowi您ek nakazania szacunku, ale mi這嗆 powinna by spontaniczna. Nikt nie mo瞠 powiedzie komu, 瞠 ma kocha – wtedy ten kto udaje, 瞠 kocha, ale tak naprawd gromadzi w sobie jeszcze wi瘯sz z這嗆. Jest napisane, 瞠 trzeba „czci ojca i matk”, czyli szanowa, a nie, 瞠 trzeba ich kocha. Nale篡 o rodzic闚 zadba w sensie materialnym, ale bez obowi您ku emocjonalnego. Trzeba odp豉ca dobrem za dobro.”

Obserwuj帷 spraw z innej perspektywy mamy prawo zada sobie tak瞠 pytanie, czy jest sens w doros造m wieku przed逝瘸 cierpienia z dzieci雟twa, dobrowolnie skazuj帷 siebie na kontakt z „tamtymi osobami”? Nigdy nie wiadomo, na czym tak do ko鎍a polega 篡ciowa pr鏏a i czy przypadkiem nie zako鎍zy豉 si w chwili opuszczenia domu rodzinnego. Na pewno lepszym rozwi您aniem wydaje si nabranie dystansu do w豉snych prze篡, ni usilne zmaganie si z nimi. Alice Miller stwierdza, 瞠 je瞠li wbrew reakcjom cia豉, kt鏎e w naturalny spos鏏 pragnie unika nieprzyjemno軼i, cz這wiek stara si zado嗆uczyni spo貫cznemu nakazowi kochania i szanowania rodzic闚, zaczyna 篡 w stresie, podobnie jak w sytuacjach, gdy wymagamy od siebie czego niemo磧iwego. Mi這軼i nie da si wymusi. Ze spirytystycznego punktu widzenia bezsilne tkwienie w nieprzychylnym 鈔odowisku mo瞠 wzmaga tworzenie si twor闚 my郵owych, o kt鏎ych pisze Andrei Moreira w Leczeniu i samouzdrawianiu. Wed逝g niego r騜nego rodzaju l瘯i i negatywne emocje pozostawiaj 郵ad w rzeczywisto軼i astralnej w postaci byt闚 oddzia逝j帷ych na ich tw鏎c闚, a tak瞠 osoby, kt鏎e maj podobne my郵i. Ka盥y cz這wiek powinien 鈍iadomie wybiera swoje otoczenie. Wi瞛y krwi, je郵i nie s wzmocnione wi瞛ami duchowymi (mi這軼i), trac na znaczeniu – cz這nkowie rodziny znaj si, nosz wsp鏊ne nazwisko, ale w g喚bi pozostaj wzgl璠em siebie oboj皻ni. Taki stan rzeczy obserwujemy w wielu familiach. W Ksi璠ze Duch闚 Allana Kardeca pojawia si sugestia, 瞠 je瞠li nie jeste鄉y w stanie 篡 z kim w zgodzie, to przynajmniej powinni鄉y stara si tej osobie nie szkodzi. Dlaczego wi璚 mieliby鄉y dr璚zy, zniewala i umartwia osob dla nas najwa積iejsz – samego siebie?"

Piotr Struczyk L.F.
 
Powr鏒 do g鏎y  

  Post  - Wys豉ny: Pi 11:15, 21 Lut 2014  
Ania




Do陰czy: 05 Mar 2012
Posty: 775
Przeczyta: 0 temat闚

Pom鏬: 6 razy

P貫: Kobieta


Mirku, wielkie dzi瘯i za artyku.

A poni窺ze zalecenie Pani Miller:
Cytat:
W procesie samouzdrowienia wa積e jest – co podkre郵a Alice Miller – aby „pacjent” znalaz sobie partnera (naturalnego terapeut – przyjaciela, przyjaci馧k), kt鏎y b璠zie w stanie zaakceptowa go takim, jakim jest, wyka瞠 jego zalety i pomo瞠 mu pokocha w sobie tamto ma貫 dziecko, kt鏎e nie zazna這 mi這軼i od swoich rodzic闚.

to naszym zdaniem najlepsze z mo磧iwych lekarstw i najlepsza z dost瘼nych terapii. Warunek: szczero軼 i otwarto軼, do b鏊u w przeno郾i i dos這wnie.


Post zosta pochwalony 0 razy
 
Zobacz profil autora
Powr鏒 do g鏎y  

  Forum www.polana.fora.pl Strona G堯wna -> Gdybanie :); systemy filozoficzne. -> Patologiczna mi這嗆 - Czy mamy obowi您ek kochania? Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)  
Strona 1 z 1  
Nie mo瞠sz pisa nowych temat闚
Nie mo瞠sz odpowiada w tematach
Nie mo瞠sz zmienia swoich post闚
Nie mo瞠sz usuwa swoich post闚
Nie mo瞠sz g這sowa w ankietach

   
  
 Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu  



fora.pl - za堯 w豉sne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001-2003 phpBB Group
Theme created by Vjacheslav Trushkin
Regulamin